Tajlandia: Bezpośrednie dotacje na szybkie ładowarki
Ministerstwo Energii Tajlandii ogłosiło w marcu 2026 r. nową rundę dotacji dla stacji ładowania pojazdów elektrycznych. W ramach programu operatorzy instalujący szybkie ładowarki DC o mocy 60 kW lub większej kwalifikują się do kwoty do 200 000 bahtów tajskich (około 5500 USD) na jednostkę.
Czas ma znaczenie. Tajlandia ma już jeden z najwyższych wskaźników wykorzystania pojazdów elektrycznych w Azji Południowo-Wschodniej, a marki takie jak BYD i Neta zdobywają znaczny udział w rynku. Jednak gęstość ładowarek, szczególnie w przypadku szybkiego ładowania, pozostaje w tyle za sprzedażą pojazdów. Nowa dotacja bezpośrednio eliminuje tę lukę, zachęcając do korzystania z jednostek o mocy powyżej 60 kW – czyli tego rodzaju mocy, która sprawia, że ładowanie publiczne staje się praktyczne dla kierowców w podróży.
Dla producentów sprzętu do ładowania oznacza to, że w nadchodzących miesiącach w Tajlandii prawdopodobnie nastąpi fala przetargów. Ale sama prędkość nie wygra. Operatorzy otrzymujący dotacje będą musieli wykazać zgodność z lokalnymi normami, w tym z certyfikatem TISI dla sprzętu elektrycznego.
Indonezja: Wprowadzenie ładowarki za 2000 zł
Indonezja zrobiła inny, ale równie znaczący krok. Państwowe-przedsiębiorstwo użyteczności publicznej Perusahaan Listrik Negara (PLN) ogłosiło plany dodania 2000 publicznych stacji ładowania w całym kraju w 2026 r., ze szczególnym uwzględnieniem autostrady Trans-Sumatra – głównej arterii rozciągającej się na długości ponad 2700 kilometrów wzdłuż wyspy Sumatra.
Zaangażowanie złotego jest ważne. Jako przedsiębiorstwo użyteczności publicznej, PLN ma zarówno kapitał, jak i mandat do budowy infrastruktury na dużą skalę. Koncentracja na Trans-Sumatrze sugeruje strategię łączenia głównych miast i umożliwiania-podróży pojazdami elektrycznymi na duże odległości, a nie tylko obsługiwania osób dojeżdżających do pracy w miastach w Dżakarcie.
Indonezja wymaga również certyfikatu SNI dla ładowarek pojazdów elektrycznych. Proces certyfikacji stał się ostatnio bardziej rygorystyczny i obejmuje dłuższe cykle przeglądu i bardziej rygorystyczne testy. Firmy, które się nie przygotowały, będą borykać się z opóźnieniami. Ci, którzy to zrobili – jak Wenzhou Chuhan, który już pracuje nad certyfikacją SIRIM w sąsiedniej Malezji – są w lepszej sytuacji.
Co to oznacza dla regionu
Podsumowując, marcowe zapowiedzi Tajlandii i Indonezji stanowią wyraźny sygnał: rynek infrastruktury ładowania w Azji Południowo-Wschodniej wkracza w nową fazę.
Po pierwsze, nacisk kładzie się na szybkie ładowanie. Zarówno tajlandzka dotacja o mocy ponad 60 kW, jak i złotówka skupiają się na szybkich ładowarkach prądu stałego, a nie na wolnych jednostkach prądu przemiennego. Operatorzy chcą prędkości. Kierowcy chcą wygody. Oznacza to, że popyt na jednostki o mocy 60 kW, 120 kW i{{8}o większej mocy będzie rósł szybciej niż cały rynek.
Po drugie, certyfikacja staje się przewagą konkurencyjną. TISI w Tajlandii, SNI w Indonezji, SIRIM w Malezji – każdy kraj ma swoje wymagania. Uzyskanie certyfikatu wymaga czasu, zwykle od trzech do ośmiu miesięcy, w zależności od rynku. Firmy, które rozpoczynają działalność wcześniej, zyskują przewagę po ogłoszeniu przetargów.
Po trzecie, klimat ma znaczenie. Azja Południowo-Wschodnia jest gorąca, wilgotna i często deszczowa. Sprzęt wymaga stopni ochrony IP, które wytrzymają ulewy, systemów chłodzenia działających w temperaturze otoczenia 35 stopni oraz ochrony antykorozyjnej w przypadku instalacji przybrzeżnych. Produkty generyczne przeznaczone dla klimatu umiarkowanego będą miały problemy.
Od naszej podróży po Malezji do dnia dzisiejszego
Kiedy na początku tego miesiąca nasz zespół spacerował ulicami Kuala Lumpur, dostrzegliśmy rozbieżność między przyjęciem pojazdów elektrycznych a infrastrukturą ładowania. Ta sama przepaść istnieje w Bangkoku i Dżakarcie. Różnica polega teraz na tym, że rządy i przedsiębiorstwa użyteczności publicznej zmierzają do jego zamknięcia.
Program dotacji w Tajlandii i cel 2000-jednostek zł to nie tylko nagłówki gazet. To rurociągi zaopatrzeniowe, które zostaną otwarte w nadchodzących miesiącach. Dla producentów posiadających odpowiednie produkty – certyfikowane, przystosowane do warunków tropikalnych i wspierane przez lokalne wsparcie – są to konkretne możliwości.
Stanowisko Wenzhou Chuhana
Nie jesteśmy nowicjuszami w Azji Południowo-Wschodniej. Nasza niedawna podróż do Malezji była częścią dłuższego zaangażowania w regionie. Obecnie pracujemy nad certyfikacją SIRIM. Przystosowujemy nasze produkty do warunków tropikalnych, włączając w to obudowy o stopniu ochrony IP65-i chłodzenie w wysokiej temperaturze. Budujemy relacje z lokalnymi partnerami, którzy rozumieją rynek.
Ogłoszenia Tajlandii i Indonezji z marca potwierdzają to, w co już wierzyliśmy: Azja Południowo-Wschodnia jest jednym z najważniejszych regionów pod względem wzrostu liczby opłat za pojazdy elektryczne w ciągu najbliższych trzech do pięciu lat. Zamierzamy być gotowi, gdy przetargi zostaną otwarte.
